Ik had eens een gesprek met een groepje kinderen over de vraag: kan er een kopie van jou zijn? Zij dachten van niet, maar als je deze foto ziet … ik ben benieuwd hoe het gesprek gelopen zou zijn als ik deze twee mannen op een gegeven moment in de kring had kunnen leggen.
Sofia: ‘Eigenlijk kan het niet dat iemand precies hetzelfde als jou is.’
Gespreksleider: ‘Waarom denk je dat?’
Ieke: ‘Er is altijd wel iets anders. Er zou wel iemand kunnen zijn die heel veel op mij lijkt maar …’
Sofia: ‘Maar bijvoorbeeld heb jij die moedervlek wel en zij niet.’
Ieke: ‘Ja of een litteken of iets …’
Sofia: ‘… of een wijnvlek.’
Rosa: ‘Nou, ik denk dat je nooit precies hetzelfde kunt zijn want kijk een kopie van mij zou ook op precies dezelfde plaats moeten hebben gewoond, want ik heb bijvoorbeeld in Nigeria gewoond. Dan zou diegenen precies ook daar moeten hebben gewoond.’
Jort: ‘Dan moet ‘ie hier zitten!’
Rosa: ‘Ja, kijk als nou precies hetzelfde iemand daar bij de deur staat dan is ‘ie niet precies hetzelfde, want, dan zit ‘ie ergens anders waar ik precies niet zit.’
Monte: ‘Ja maar ik zei, misschien is er op een andere planeet precies hetzelfde als de aarde.’
Sofia: ‘Waarom zou een kopie precies op dezelfde plek moeten zitten als jou?’
Rosa: ‘Nou kijk, ik zit dus hier en die kopie moet gewoon precies hetzelfde zijn als ik en die moet precies als ik met deze pen dit doen, maar dat kan niet want ik heb precies die pen al.’
Interessante gespreksstof. Dus laat dit artikel over deze dubbelgangers op het digibord zien en je hebt een prachtige ingang voor een filosofisch gesprek.
Of gebruik het fotoboek over de bejaarde tweeling Poppo en Engel van Gea Schenk.
Abonneer je op mijn blog en ontvang de laatste berichten in je mailbox.
Op blog abonneren Reageer op dit bericht




Ik geloof, dat er van mij geen kopie zal zijn